1 Ιαν 2017

Ο Λώρενς της Αραβίας (Lawrence of Arabia)

Στις αρχές του Α΄ Παγκ. Πολέμου, οι Άραβες μαχονται τους Οθωμανούς στον κόλπο της Άκαμπα. Ένας νεαρός βρετανός στρατιώτης ερωτεύεται τους άραβες και πολεμα μαζί τους στον απελευθερωτικό τους αγωνα, γίνεται βασικά μύθος και παραμενει στην ιστορία ως ο Λώρενς της Αραβίας. Χρόνια μετά, ο Ντέιβιντ Λην γυρίζει την ομώνυμη κινηματογραφική βιογραφική ταινία με πρωταγωνιστές τους Πήτερ Ο' Τουλ, Ομάρ Σαρίφ, Άλεκ Γκίνες, Άντονι Κουίν, Τζακ Χόκινς κ.ά. Σήμερα, επισκέφτηκα αυτά τα μέρη... και συγκλονίστηκα το ίδιο πολύ όσο στα παιδικά μου χρόνια που έβλεπα την ταινία...


Αυτό σημαίνει ψέκασμα. Φεύγοντας στις 8 το πρωί από το αεροδρόμιο της Ζυρίχης με χιονοθύελλα και με -5C θα προσγειωθούμε μετά απο 4 ώρες στη ρομαντική και ποιητική Ανατολή με τους +28C... H διαδρομή περιείχε άρωμα δυτικού και ανατολικού πολιτισμού, αν και το Ισραήλ ποδοσφαιρικά ανήκει στην ...Ευρώπη


Στα στενάκια της Χάιφα με έντονο ανατολίτικο χρώμα. Από εδώ πέρασαν οι Σταυροφόροι, οι βρετανοί και σήμερα οι Ισραηλινοί.... Η πόλη εκτείνεται από το αρχαίο λιμάνι μέχρι το ψηλότερο σημείο του λόφου Carmel. Οι γειτονιές μοιάζουν με ζωντανά εμπορικά κέντρα που το βράδυ ερημώνουν και φοβάσαι να τα διασχίσεις.






Γραφική αραβική γειτονιά με πέτρινα σπίτια, στενά σοκάκια και αγορά ανατολίτικου στυλ . Μου δίνει την εντύπωση μια πολυσύχναστης και πολύβουης πόλης..μέχρι να δύσει ο ήλιος!!!





Ο ναός του προφήτη Ηλία της Ελληνικής Καθολικής Κοινότητας. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, εκείνοι που παρέμειναν Χριστιανοί ήταν μέλη της Μιλέτ των Ρωμιών (Rum Millet). Σήμερα, αυτοί χωρίζονται σε δύο διαφορετικές κοινότητες: της Ανατολικής Ρωμαϊκής ή Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αντιοχείας και της Μελχίτικης (Melkite) Ελλ. Καθολικής Εκκλησίας.



Main street of the German colony: γερμανοί Ναΐτες κυριάρχησαν στην περιοχή (κυρίως στη Σεν-Ζαν-Ντ’Ακρ και στη Χάιφα). Παρέμειναν εδώ μέχρι την άλωσή τους από τους Μαμελούκους (καλά κουμάσια και αυτοί) το 1291, και σχεδόν διαλύθηκαν όταν ο Πάπας Κλήμης Ε΄ τους κατηγόρησε για ειδωλολατρία το 1307.


Ο Χρυσός Θόλος του Μπαχάι στον καρμήλιο (Carmel) λόφο στη Χάιφα. Με τον όρο Μπαχάι Πίστη εννοείται η νεότερη από τις θρησκείες που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν παγκόσμιες. Το Παγκόσμιο Κέντρο Μπαχάι αποτελείται από το Παρεκκλήσι του Μπαχάολλα κοντά στην Acre (βόρεια της Χάιφα και ιστορικό κέντρο των Σταυροφόρων), το Παρεκκλήσι του Μπαμπ και τους κήπους Μπαχάι στον καρμέλιο λόφο (φωτό).


Στο αστεροσκοπείο του πανεπιστημιου Tel Aviv και σε υψόμετρο 900 μέτρων για παρατηρήσεις φωτορύπανσης κατά τις νυκτερινές ώρες. Η θεση ειναι ιδανική επειδή βρισκεται στην έρημο Negev δίπλα στον κρατήρα Ramon, μακρυά δηλαδη απο το διάχυτο φωτισμό των πόλεων.



O κρατήρας Ramon είναι ένα εντυπωσιακό γεωλογικό φαινόμενο στην έρημο Νεγκέβ. Η διαμόρφωση του κρατήρα ξεκίνησε σταδιάκα, εκατομύρια χρόνια πριν, μετά την υποχώρηση των θαλάσσιων υδάτων που κάλυπταν την περιοχή της ερήμου. Ωστόσο με την επίδραση των κλιματικών συνθηκών και της ροής των ποταμών, το εσωτερικό του κρατήρα διαβρώθηκε με ταχύτερο ρυθμό απ' ότι τα τοιχώματα, οδηγώντας στην διαμόρφωση του κρατήρα και αποκαλύπτοντας πετρώματα ηλικίας εώς και 200 εκατομυρίων ετών. Eχει βάθος περίπου 500 μέτρα και αποτελεί το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο, του Ισραήλ.

Θέα προς τον κρατήρα Ramon. Το όνομα πήρε απο τον αστροναύτη Ilian Ramon τον πρώτο Ισραηλινό αστροναύτη της μοιραίας αποστολής του διαστημικού λεωφορείου Κολούμπια, όταν αυτός και άλλα έξι μέλη του πληρώματος σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του ατυχήματος στη φάση επανεισόδου στην ατμόσφαιρα. (Το ΣΚΑΙ έχει δειξει το ντοκυμαντερ αυτής της μοιραίας πτήσης).
















Μεσα στον κρατηρα για βραδινές μετρήσεις. Εικόνες απο τις Χίλιες και μιά Νύκτα με διηγήσεις απο τα παραμύθια της Χαλιμάς.!!! Όλη η επιστημονική ομάδα γύρω στα μεσάνυκτα μέσα στον κρατήρα Ramon. Φαίνεται ο έναστρος ουρανός αλλά και ο διάχυτος φωτισμός των πόλεων. Το μεσημερι εδώ λιώνει απο ιδρώτα η πέτρα και το βράδι έχει τσουκτερό κρύο.


Ένα υπέροχο και σπάνιο, για μας τους ευρωπαίους, θέαμα του κρατηρα με μήκος περίπου 50 χλμ και πλάτος απο 2-10 χλμ. Στην άκρη του κρατήρα απο μια θέση με εξόχως επιβλητική θέα λόγω του απότομου βαθους που φτανει τα 500 μέτρα. Λίγο πριν απο τον γκρεμό. Ούτε για αναρρίχηση δεν ειναι κατάλληλο το πεδίο. Τα τοιχώματα ειναι πολύ σαθρά... μοιάζουν με τις ελληνικες σάρες.  Μέρα για ηλιοθεραπεία στην έρημο. Αγνάντι προς τη βόρεια πλευρα του κρατήρα και με εμφανή τα σημαδια της διάβρωσης.

Λιγα χιλιόμετρα έξω απο τον κρατήρα Ramon υπάρχει ένας λόφος που προήλθε από ηφαίστειο και καλύπτεται από πετρώματα μαύρης βασάλτης. Ο βασάλτης είναι πέτρωμα ηφαιστειογενές που προέρχεται από στερεοποίηση λάβας ηφαιστείων. Είναι πάρα πολύ σκληρό πέτρωμα. Τετοιο πέτρωμα βρίσκουμε και στην Ελλάδα, στη Μυτιλήνη και στα Μέθανα.


Πριν απο κάποια χρόνια (ίσως και 350 εκατομμύρια χρόνια !!!) εδώ ζούσαν οι Αμμωνίτες που ήταν μαλάκια, προϊόντα εξέλιξης των ναυτιλοειδών στην Ανώτερη Δεβόνια περίοδο (τρέχα γύρευε πόσα χρόνια πίσω). Αυτα ειναι αποτυπωμενα σαν απολιθώματα πάνω σε τοίχο σχηματίζοντας έτσι το Ammonites Wall, σημείο στάσης για τους τουρίστες.


Καλλιτεχνική αναπαράσταση ενός Asteroceras. Απολιθώματα έμβιων οργανισμών που ζούσαν στο νερό. Εικάζεται ότι είχαν πλοκάμια με τα οποία παγίδευαν τη λεία τους.Εδώ, πριν κάμποσα εκατομμύρια χρόνια ήταν ο βυθός μιας θάλασσας. Και ζούσαν κεφαλόποδα της συνομοταξίας των μαλακίων. Αυτά και τον Φασίολο τα μαθαίναμε στη βιολογία!!!




Ένα περίεργο γεωλογικό φαινόμενο αντικρύζουμε. Διάβρωση ενός ορεινού όγκου, ο οποίος υφίσταται λόγω του συμπαγούς της κορυφής του, ενώ οι πλαγιές είναι από σάρες. Όταν και αυτός θα διαβρωθεί, τότε ο λόφος θα εξαφανιστεί..


Στάση μέσα στην έρημο.
Μια μικρή όαση με αραβικές λιχουδιές,
φαλάφελ, αραβικό καφέ και αιθέρια έλαια
Από εδω ξεκινά ο δρόμος για την Άκαμπα



Επίσκεψη σε αυτά τα άνυδρα και κακοτράχαλα βουνά ειναι μια ξεχωριστή εμπειρία. Άλλωστε σε αυτή την περιοχή (αλλά κυρίως νοτιώτερα στη χερσόνησο του Σινά) πρωτοεμφανίστηκε ο μοναχισμός, προσφέροντας "ιδανικές" συνθήκες σε εκείνους που επέλεξαν το δρόμο της πνευματικής ανάτασης...

 

15 χλμ προτού φτασουμε στο Eilat (κόλπος της Άκαμπα) ειναι το Red canyon το οποίο προσεγγίζουμε μετά απο απόσταση 2 χλμ.αφού εγκαταλείψουμε τον κύριο δρόμο.








Red canyon in Eilat. Ένα φαράγγι μέσα στην έρημο είναι μάλλον ένα ασυνήθιστο φαινόμενο. Και όμως, το νερό που διερχόταν απο εδώ (πριν εκατομμύρια χρόνια), εφτιαξε στο ρού του ένα εκπληκτικό φαράγγι... Το χρώμα των τοιχωμάτων δεν προέρχεται απο οξείδωση αλλά απο συμπίεση της άμμου απο ανώτερα στρώματα εδάφους...


Και τωρα αρχίζει η καταρρίχηση..... με αιωρούμενες σκαλες και via ferrata συνθήκες... Το νερό έχει δημιουργήσει αριστουργήματα γλυπτικης μέσα στο φαράγγι. Δείτε το λείο της επιφανείας των τοιχωμάτων.... Τους καλοκαιρινούς μήνες, εδώ δημιουργείται μποτιλιάρισμα απο τον κόσμο που το επισκέπτεται....





Τα τοιχώματα αποτελούνται απο συμπιεσμένη κόκκινη άμμο που με τα χρόνια έγιναν ένα κόκκινο πέτρωμα..εξ ου και το όνομα: red canyon...


 ..αυτή η δύναμη και η υπομονή του νερού, μου θυμίζουν τους στοίχους του Βαλαωρίτη: μέριασε βράχε να διαβώ...





Αριστερα: είδος γυπαετού σε κτήμα της άγριας φύσης λίγο έξω απο το Eilat.
Δεξια: θαυμασμός χρωμάτων ενός παγωνιού που μας κυττάζει περίφανα, γιατί ξερει πώς το φωτογραφίζουμε... (φωτό με τηλεφακό σε απόσταση τριάντα μέτρων).



 ..είμαστε στο κοσμοπολίτικο Eilat (δεξια το Hilton) με τις όμορφες ρωσσίδες που φοράνε πανακριβα ρούχα και σαγιονάρες του ενός ευρώ!!!!







The three monkeys!!
Κόλπος της Άκαμπα με θερμοκρασία 30C.


Όπως στο Σαρμ Ελ Σέιχ και στη Hurgada, έχει αναπτυχθεί και στο Eilat ένα κεντρο παραθαλάσσιου τουρισμού με υποθαλάσσιες δραστηριότητες. Οι συνθήκες καιρού και μορφολογίας του βυθού, το επιτρέπουν. Eτοιμοι για snorkeling στον κοραλλιογενή ύφαλο.





 Φωτογραφίζοντας την Άκαμπα στη δύση του ήλιου (ιδανική στιγμή). Είναι μια παραθαλάσσια πόλη της νότιας Ιορδανίας με στρατηγική σημασία, καθώς αποτελεί το μοναδικό της λιμάνι. Γειτονεύει με το λιμάνι Εϊλάτ και υπάρχει συνοριακή δίοδος μεταξύ τους. Πάνω απο την πόλη υψώνονται ορεινοί όγκοι των 2000 μέτρων.



Η Άκαμπα κατοικείται από το 4000 π.Χ. εξαιτίας της στρατηγικής της τοποθεσίας. Ο πρώτος οικισμός φαίνεται ότι ήταν των Ιδουμαίων και ακολούθησαν οι Άραβες Ναβαταίοι. Στην Ελληνιστική Περίοδο η ελληνική ονομασία της ήταν «Βερενίκη» και η ρωμαϊκή Aila και Aelana. Εκεί απέληγε η οδός Via Traiana Nova, που ξεκινούσε από τη Δαμασκό.



Στο ενυδρείο της περιοχής η Sibylle φωτογραφίζει ένα διερχόμενο καρχαρία!!

Περιοχή της Νεκρας θάλασσας..... εδώ κανεις μπανιο χωρίς να εχεις τον κίνδυνο να πνιγείς..δεν βουλιάζεις με τίποτε!!!!

Επιπλέεις χωρίς καν να το προσπαθήσεις.. η περιεκτικότητα του αλατιού ειναι τριάντα φορές περισσότερη απο ό,τι στη θάλασσα. Αν εχεις πληγές στα πόδια σου ή κανεις γαργάρες..θα το θυμάσαι σε όλη σου τη ζωή....



Ο ορεινός όγκος που ξεπροβαλει πίσω απο το ξενοδοχείο 5 αστέρων εχει ύψος 300 μέτρα και όμως βρίσκεται ακόμη κατω απο την επιφάνεια της θάλασσας..το gps μέτρησε στην παραλία υψόμετρο -334μ. Όλη η περιοχή βρίσκεται μέσα σε μια τεράστια γούβα κάτω απο τη στάθμη της θάλασσας... Η διάβρωση του εδάφους ειναι πολύ εμφανής.... είμαστε στο Wadi, τουριστική περιοχή της νεκράς θαλασσας...Και όμως, σε αυτή την άνυδρη περιοχή υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Πλούσια χλωρίδα με νερά και κρεμαστούς κήπους... άλλωστε δεν απέχουμε πολύ απο τους κήπους της Εδεμ...Αποχαιρετούμε την περίεργη αυτή ύπαιθρο (με αγρια και δυσπρόσιτα βουνα) και επιστροφή στον πολιτισμό... τον αραβικό πολιτισμό γεμάτος απο ποίηση και ρομαντισμό..γιαυτό τον προτιμάμε και εμείς οι έλληνες...


Ιερουσαλήμ: Ο Θόλος του Βράχου (dome of the rock). Μουσουλμανικό ιερό στην παλαιά πόλη της Ιερουσαλήμ. Ο Θόλος του Βράχου είναι μέρος ενός συμπλέγματος θρησκευτικής σημασίας για τους Μουσουλμάνους, που περιλαμβάνει επίσης το τέμενος Αλ Ακσά, και δευτερεύοντα θρησκευτικά κτίσματα.  Φωτό του μουσουλμανικού ιερού απο το ξενοδοχείο μας τις πρώτες πρωινές ώρες. Η θολωτή κατασκευή είναι εμπνευσμένη από το χριστιανικό Ναό της Αναστάσεως. Ολοκληρώθηκε το 692, γεγονός που καθιστά το Θόλο του Βράχο ένα από τα παλαιότερα δείγματα ισλαμικής αρχιτεκτονικής. Η θρησκευτική σημασία του προέρχεται από το λίθο (ή απλά Βράχο), που βρίσκεται μέσα στο κέντρο του τεμένους, ο οποίος έχει μεγάλη σημασία για Εβραίους, Μουσουλμάνους και Χριστιανούς, γιατί σύμφωνα με τη παράδοση εκεί έγινε η θυσία του Αβραάμ.



Απο τους λόφους της ιερουσαλήμ, μια πλακα μας δείχνει τα πλεον αξιοθέατα της περιοχής. Το πατρειαρχείο και ο Παναγιος Τάφος (Church of the Holy Sepulcher) βρίσκονται προς τα δεξια της φωτό.








Είσοδος στο Ναό της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ τις πρώτες πρωινές ώρες, χωρίς τα πλήθη των πιστών να έχουν έρθει ακόμη...







Στην είσοδο του μεγαλοπρεπούς ναού (φανταστείτε σε μικρογραφία το Βατικανό) η Ορθοδοξία έχει τα πρωτεία. Στον τοίχο, ενα τεράστιο ψηφιδωτό περιγραφει τις τελευταίες στιγμές του θεικού δράματος. Λείπει βεβαίως η Ανάσταση, η αναπαράσταση της οποίας εκδηλώνεται διαφορετικά μεταξύ ορθόδοξης και καθολικής Εκκλησίας.




Η είσοδος στον περίφημο Πανάγιο Τάφο, εδώ που κάθε χρόνο ανταγωνίζονται οι Πατριάρχες για το Φως!!! Στο βάθος μέσα στο ναίδριο, εκεί που βγαίνει μια κυρία, είναι η κρύπτη του Τάφου... τα υπόλοιπα τα ξέρετε απο το Κατηχητικό που πηγαίνατε μικροί!!!!



Εδώ ειναι το μέρος που παρουσιάζει τη μεγαλύτερη ευλάβεια και προσελκύει πλήθος πιστών, τη πίστη των οποίων βλέπετε στα ματια τους (ο Ραφαηλίδης στο βιβλίο του οι Λαοί της Μέσης Ανατολής περιγραφει πολύ λεπτομερώς την αξία της πίστης). Σύμφωνα με την παράδοση, η Αγία Ελένη υπέδειξε τον τοπο αυτό ως το σημείο της Σταύρωσης. Όλος ο ναός της Αναστάσεως ειναι κατασκευασμένος πάνω στο Λόφο του Γολγοθα.



Ο Ναός της Αναστάσεως με συγκλόνησε με το μέγεθος και τη μυσταγωγία του. Είδα ανθρώπους (κυρίως Ρώσσους) που ήταν ζωγραφισμένη η Πίστη στο πρόσωπό τους. Είμαστε ακομη πολύ μακρυά απο το Πάσχα και η πολυκοσμία ήταν σε ανεκτά επίπεδα..





Όλες οι φυλές του Ισραήλ (όπως λεει και η παράδοση) ειναι μαζεμένες μεσα σε ένα πολύ μικρό χώρο στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ. Σαν να είναι πρεσβείες. Θα βρείτε εδώ όλες τις Θρησκείες που ξέρετε με τις εκκλησίες τους.



 Πρωινή φωτό τραβηγμενη απο την ταρατσα του ξενοδοχείου μας που δείχνει την Παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ...Διαβάζω απο τη Wiki: Η Ιερουσαλήμ αποτελεί ιουδαϊκό, χριστιανικό και ισλαμικό κέντρο θρησκευτικής και ιστορικής σημασίας. Πιθανώς πρόκειται για την αρχαία πόλη Σαλήμ, της οποίας βασιλιάς υπήρξε ο Μελχισεδέκ. Την πόλη αυτή, η οποία μεταγενέστερα ονομαζόταν Ιεβούς, κατέλαβε ο βασιλιάς Δαβίδ από τους Ιεβουσαίους. Μετά τη διαίρεση του έθνους του Ισραήλ η Ιερουσαλήμ κατέστη πρωτεύουσα και άγια πόλη των Ισραηλιτών και του νοτίου βασιλείου του Ιούδα.
Η παλιά πόλη εχει τη γοητεία της. Τις εργάσιμες ώρες, εδώ γίνεται το πανδαιμόνιο.. μου θυμίζει την αγορα του Aλ Χαλίλι στο Κάιρο... αλλά και εδώ ειναι αγορά..παντού αγοράζεις ζαχαρωτά... το βραδι όμως ειναι όμορφα σκοτεινα αλλά επικίνδυνα τουριστικά...μας προειδοποίησαν όμως να ..προσέχουμε!!!!

Η παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ αποτελεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, περιβαλλόμενη από έναν οχυρωμένο τοίχο και ιαιρεμένη σε τέσσερις συνοικίες: την αρμένικη, την χριστιανική, τη μουσουλμανική και την εβραϊκή. Αξιοθέατα ειναι το Κάστρο (24 π.Χ.), ο καθεδρικός ναός του Αγίου Ιακώβου του 12ου αιώνα, το Όρος του Ναού (Χαράμ αλ-Σαρίφ), το τέμενος Αλ-Ακσά (705–715), ο Τρούλος (ή Θόλος) του Βράχου, το Δυτικό τείχος, το Φρούριο Αντωνία, ο Ναός του Πανάγιου Τάφου, ο κήπος της Γεσθημανής, οι Τάφοι των Βασιλέων και το Όρος των Ελαιών.


Θα ήταν αμαρτία –ίσως όχι προπατορική, σίγουρα όμως ταξιδιωτική– να περνούσαμε απο την Ιερουσαλήμ μόνο για θρησκευτικό προσκύνημα και να μας διεφευγε το μοναδικό "χαρμάνι" ενός Ναργιλέ. Φύγαμε με τη λύπη ότι ελάχιστα είδαμε απο την Ιερουσαλήμ..αλλά με τη χαρά πώς γίναμε Χατζήδες!!!!