23 Ιουν 2017

USA: across the continent

video (Amtrac gallery)
video (Trains from west to East)

Η Αμερικη ειναι χώρα μαγική και ... μαγευτική. Βασικά, δεν είναι χώρα, είναι ήπειρος ή μάλλον αυτοκρατορία. Αυτή η ονομασία τής ταιριάζει καλίτερα. Περιέχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας αυτοκρατορίας: είναι τεράστια (μεγαλύτερη της Ευρώπης), εκτείνεται απο τον Ειρηνικό μέχρι τον Ατλαντικό ωκεανό και καλύπτει όλους σχεδόν τους παράλληλους κύκλους του Βορ. Ημισφαιρίου. Τα ακριτικά της σημεία έχουν 4 ώρες διαφορά. Αποτελείται απο φυλές που μιλανε διαφορετικές γλώσσες (με επίσημη δευτερη γλώσσα την ισπανική). Όμως ειναι ενιαία, σε αντίθεση με την Ευρωπαική Ένωση. Εδώ όλοι πιστεύουν οτι ειναι αμερικανοί πολίτες και ειναι υπερήφανοι γιαυτό, κάτι που λείπει απο την Ευρώπη. 

Φωτό απο το Διαδίκτυο... είναι πράγματι εντυπωσιακή!! Σε αυτό το τρένο ήμουνα και αυτά είδα!!
Το να επισκεφτείς την Αμερική, το μυαλό σου πηγαίνει στο αεροπλάνο και στο αυτοκίνητο. Το 99,9% των ξένων επισκεπτών χρησιμοποιούν αυτά τα μέσα, όπως και οι ντόπιοι. Στην τελευταία μου επίσκεψη στη Δυτική Όχθη αποφάσισα να πρωτοτυπήσω. Χρησιμοποίησα 3 διαφορετικά τρένα διασχίζοντας 5 Πολιτείες, κοιμήθηκα στα καθίσματα για 2 βραδιές, τα μάτια μου είδαν απίστευτα μέρη, τράβηξα γύρω στις 2000 φωτογραφίες και βίντεο ταξιδεύοντας 60 ώρες μέσα σε βαγόνια σε μια διαδρομή 4000 χιλιομέτρων!!  Αυτή τη διαδρομή θέλω να σας διηγηθώ.

Χρησιμοποιώντας κανείς το τρένο θα πρέπει να συμβιβαστεί με κάποια πράγματα. Πρώτα, με τη ρήση του Γούντι Άλλεν (ζω τη ζωή μου ανάποδα). Στη διαδρομή θα βρεις κυρίως νέα παιδιά απο την Κίνα και την Κορέα που αποφάσισαν να γνωρίσουν την αμερική με αυτόν τον τρόπο. Είσαι λοιπόν έτοιμος να συνταξιδεύψεις και να μοιραστεις τις ώρες μαζί τους;; Να ξαναθυμηθείς τα νεανικά σου ταξίδια, να τρως πρόχειρα, να συμβιβάζεσαι με όλες τις δυσκολίες και να κοιμάσαι άβολα.. όπως τότε που δεν σε 'νοιζε τόσο πολύ η άνεση;  


Σταθμός Flagstaff. Το τρενο έχει 3h καθυστέρηση
Δεύτερον, τα τρένα δεν ειναι σαν τα ευρωπαικά με ακρίβεια λεπτού. Ξεκινούν πάντα με καθυστέρηση, τρέχουν πολύ αργά (χαρά για τους φωτογράφους) και φτάνουν κάποτε στον προορισμό τους. Μην ρωτάς όμως πότε. Τρίτον, έχεις φωτογραφική μηχανή μαζί σου;; Αν όχι .. κακώς. Η διάσχιση της αμερικής με τρένο αναδύει τη μαγεία της φύσης και όλες τις εναλλαγές της: ερήμους, τεράστιες λίμνες, ακτογραμμή με τεμπέληδες θαλάσσιους ελέφαντες αλλά και δραστήριους σερφίστες, ορεινα συγκροτήματα, απότομους καταρράκτες και ορμητικά ποτάμια καθώς και απομονωμένα ranches. Ειναι χώρα μαγική σάς λέω.


1η διαδρομή: Flagstaff (AZ) to Los Angeles και San Luis Obispo (CA)



Day 1: Flagstaff (AZ) - Los Angeles (CA)

Η διαδρομή ξεκινά απο την πολιτεία της Arizona (Flagstaff), όπου βρέθηκα για να διασχίσω το περίφημο Grand Canyon. Η πολιτεία της Αριζόνας είναι βασικά μια απέραντη έρημος με κύριο χαρακτηριστικό τούς κάκτους, που δημιουργούν περίεργα σχήματα ανάπτυξης και προστατεύονται απο νόμους... Δεν μπορείς να πάρεις καποιο μικρό ενθύμιο, κοβοντάς τους έτσι και αλλιώς.


To Flagstaff εχει το NAU (Northern Arizona University) που προσφέρει περίπου 100 ειδικότητες  και είναι περιζήτητο για σπουδες στη Διαχείριση του Περιβάλλοντος (δέχεται περίπου 1000 αιτήσεις κάθε χρόνο και αποδέχεται μονο τις 100). φαντάσου να σπουδάζεις εκεί και κάθε ΣΒΚ να είσαι στο Grand canyon! Το ξενοδοχείο μου (Drury Hotel) δεν είχε μόνο reception dinner αλλά και εκπληκτική θέα προς το university campus.

To Flagstaff βρίσκεται στο σιδηροδρομικό άξονα Ανατολής-Δύσης και διέρχονται κάθε μέρα περίπου 100 φορτηγά τρένα με 100 βαγόνια το καθένα, μεταφέροντας εμπορεύματα απο τη μια ακτή των ΗΠΑ στην άλλη. Είναι φοβερό, κάθεσαι στο σταθμό και χαζεύεις τα τρένα και άλλα τρένα..... που δεν έχουν τέλος.

Είναι μια μικρή συμπαθητική πόλη, απο την οποία ξεκινούν όλοι οι δρόμοι για το Grand Canyon. Γιαυτό είναι και σχετικά ακριβή.Βρίσκεις όμως ό,τι θες... ακριβά ή φτηνα ξενοδοχεία, καταστήματα ορειβατικού εξοπλισμού (REI) και φυσικά pubs για την τελευταία μπύρα πριν την αναχώρηση.

Περιμένοντας το τρένο
Μπάτσοι εν δράσει






Η πρώτη σιδηροδρομική μου εμπειρία άρχισε τα μεσάνυκτα... μόλις έφτασε το τρενο (Amtrak Southwest Chief) με τα 6 βαγόνια στο σταθμό, ο ελεγκτής μου έδωσε τη θεση μου.... παραδόξως, το τρενο ήταν γεματο απο κόσμο πού ερχόταν απο το Σικαγο και είχε γινει το τρενο το δεύτερο σπίτι τους.. ήσαν στις γραμμές για 60 ώρες!!! Αμεσως αποκοιμήθηκα.. άβολα σε ένα καθισμα που υποτίθεται γίνεται και κρεββατι... δεν μπορούσα  να βρω τη θεση του κρεββατιού μου! Ξύπνησα το πρωι και έβλεπα απο μακρυά τους ουρανοξύστες του LA (Los Angeles).


Day 2: Tustin (Stapleton Golf Tourn)
Το golf ειναι το αγαπημένο άθλημα των πλουσίων αμερικανών, αλλά και όχι μόνο. Τα πανεπιστήμια διοργανώνουν τουρνέ για τους φοιτητές τους κάθε χρόνο, ζητώντας χορηγίες απο εταιρίες. Και αυτές τις δίνουν. Έτσι και εγω βρέθηκα να παίζω γκολφ και μάλιστα γραφτηκα στη λίστα, επίσημα και με το γράμμα του νόμου. Μας έδωσαν για ενθύμιο μπαλάκια του γκόλφ, ένα φορτιστή 6000Αh (ουάου) για το κινητό, ενω το μεσημεριανό φαγητό και τα ποτά ήταν super... και αρχίσαμε το παιγνίδι...



Είσοδος στο Tustin Golf Resort
Τα βραβεία για τους νικητές: Cable Car


και αυτό.. μέσα στο παιχνίδι ήταν...
..... και ξεκινάμε



Αν δεν ξερεις πώς να κτυπάς την μπαλίτσα υπάρχει κίνδυνος να βγάλεις τον ώμο σου. Θελει τεχνική σού λέω... για δες πώς το κάνω εγώ, σαν να μεγάλωσα με γκόλφ στις γειτονιές του Μεταξουργείου. Κυρίως απόλαυσα το τερραίν και το οδήγημα στα μικρα ηλεκτροκίνητα αμαξάκια, που θύμιζαν εκείνα του λούνα πάρκ.

Οι κανονισμοί του γκόλφ προβλέπουν συγκεκριμμένα κτυπήματα και αποτελούνται συνήθως απο 18 γύρους. Ο κάθε γυρος έχει ένα αρχικό κτύπημα, με το οποίο η μπαλίτσα πρεπει να προσεγγίσει την τρύπα (με τη σημαιούλα) και βρίσκεται αρκετά μακρυά. Αν την πετύχεις με την πρώτη έχεις 10000$ cash!! Με το δεύτερο κτύπημα προσεγγίζεις την τρύπα πιο κοντά και προσπαθείς με το τρίτο κτύπημα να βάλεις την μπαλίτσα στην τρύπα. Δεν εχω καταλάβει πώς γίνεται η βαθμολογία των κτυπημάτων, πάντως στο τέλος υπήρχε αναλυτική κατάταξη των συμμετεχόντων. Εμένα, ούτε καν με ανέφεραν!!! Το έπαθλο ήταν το cable car, χαρακτηριστικό γνώρισμα του San Francisco, συνεπώς ο χορηγός ήταν απο εκεί.


Day 3: Los Angeles - San Luis Obispo 
Αυτή τη φορά το Coast Starlight ήταν στην ώρα του. Ξεκίνησε απο ένα σταθμό του LA έξω απο την πόλη και πήγαινε στο Sacramento (την πρωτεύουσα της καλιφόρνιας) διασχίζοντας όλη τη δυτική ακτή. Από τα αναπαυτικά καθίσματα, απολαμβάνεις το αχανές του ωκεανού, την καθαρότητα του ορίζοντα (ωσάν να μην υπήρχε καθόλου υγρασία) αλλά και την ηρεμία της θάλασσας, που περιέργως σήμερα είναι ήρεμη.. βεβαίως το κύμα που δημιουργεί στην ακτή έχει ύψος 1-2 μέτρα, αλλά αυτό θεωρείται εντελώς φυσιολογικό για έναν τεράστιο ωκεανό όπως ειναι ο Ειρηνικός.

Santa Barbara
Σταθμός στη Santa Barbara
Ακτές Ειρηνικού
Αμμώδες θέρετρο των δυτικών ακτών
Στο San Luis Obispo (SLO) το τρένο έφτασε με 2 ώρες καθυστέρηση, γύρω στο μεσημεράκι και με πολύ ζέστη, όχι όμως αφόρητη. Εκεί με περίμεναν φίλοι και συνάδελφοι. Εδω, θα μεινω για μια εβδομάδα φιλοξενούμενος του CALPOLY.

Days 4-10: San Luis Obispo - CALPOLY
Το SLO είναι μία μικρή πόλη βόρεια του LA και σε απόσταση 30 χλμ απο τις ακτές. Είναι ήσυχη χωρίς εγκληματικότητα. Ιδρύθηκε το 1772 από τον ισπανό Franciscan Junípero Serra και είναι μία από τις παλαιότερες κοινότητες της Καλιφόρνιας και αναφέρεται τοπικά ως San Luis, SLO ή SLO Town. Έχει μια ορθόδοξη κοινότητα, μέσα στην οποία υπάρχουν λίγοι έλληνες, που μετανάστευσαν την εποχή του '70. Συμπτωματικά, πέσαμε πάνω σε μια ελληνική εκδήλωση με λουκουμάδες και σουβλάκια.




Το CALPOLY είναι ένα state university που δεν μοιάζει καθόλου με τα ελληνικά πανεπιστήμια. Ο πρύτανης ασχολείται μόνο με τη χρηματοδότηση του ιδρύματος, ενω o γενικός γραμματέας έχει τα ακαδημαικά καθήκοντα, που μαζί με τους Deans των σχολών διοικούν ουσιαστικά το ίδρυμα. 

Θεωρείται περιζήτητο εκπαιδευτικό ίδρυμα καθότι λαμβάνει κάθε χρόνο 10000 αιτήσεις νέων προς φοίτηση και δέχεται τελικά τους 4000. Τα δίδακτρα κυμαίνονται απο 4000 έως 10000$ το έτος. Χρηματοδοτειται και απο την πολιτεία της καλιφόρνιας αλλά σε ένα ποσοστό που δεν ξεπερνα το 10-15%. Η εικόνα που έχουμε εμεις για την καπιταλιστική αμερική εμπεριέχει τόσους μύθους, που δεν μας επιτρέπει να διαμορφώσουμε μια καθαρή εικόνα ενός γεγονότος. Δεν μας ενδιαφέρει βασικά η αλήθεια αλλά το τί πιστεύουμε ότι είναι αλήθεια. Και εδώ δημιουργούνται οι μύθοι, που καταρρίπτονται όταν επισκεφτείς τη χώρα και δεις απο κοντά τον τρόπο ζωής.. φυσικά αν σε ενδιαφέρει να ξεφύγεις έστω και για λίγο απο το μικρόκοσμό σου!!


Πόσο θάθελα να ήμουνα πάλι φοιτητής
Τα λεωφορεία έχουν σχάρα για τα ποδήλατα
Που είναι η Αρχή προστασίας προσωπικών Δεδομένων

Αίθουσα διδασκαλίας την ώρα του μαθήματος


Φίλοι και συνάδελφοι στο reception dinner σε ένα ήσυχο μέρος του SLO. To κρασί είναι ντόπιος ξηρός ερυθρός. Προσέξτε πώς πιάνεται το ποτήρι (απο το λαιμό) για να μαθαίνετε. Τον πάτο του ποτηριού δεν πρέπει να τον αγγίζουμε για να μην ζεσταίνουμε το κρασί. Αυτό συμβαίνει μόνο στο κονιάκ, που γίνεται σκοπίμως ώστε να αναδυθεί η μυρουδιά του.



Συμπαθητικό μπαρ της πόλης για μπυρίτσα (5$) και Salmon tacos (12$). Ο κεντρικός δρόμος ονομάζεται Monterey Str και στο 66 βρίσκεται η βιβλιοθήκη του πρώην San Luis Obispo Carnegie, που χτίστηκε το 1905 με επιχορήγηση 10.000 δολαρίων από τον Andrew Carnegie, που χρηματοδότησε τη δημιουργία 142 βιβλιοθηκών στην Καλιφόρνια στις αρχές της δεκαετίας του 1900.



Day 11: Cambria - Morro Bay (CA)
Η ονομασία Cambria περιέχει μέσα της Ουαλία, επειδή είναι η λατινική μορφή του Ουαλικού ονόματος Cymru. Η ονομασία αυτή χρησιμοποιήθηκε μετά τη διεθεύτηση πολιτικών διενέξεων μεταξύ Αγγλίας και Ουαλίας (μεσαιωνική περίοδος) και οδήγησε σε εδαφικές διακρίσεις της περιοχής του τότε Νέου Κόσμου. Η Cambria είναι μια μεγάλη περιοχή ακτογραμμής μεταξύ Morro Bay και νότια του San Francisco (SFO) με ιδιαίτερα τουριστικά θέρετρα, όπου οι επισκέπτες θαυμάζουν τα αφρισμένα κύματα και τους θαλάσσιους ελέφαντες, που λιάζονται κάτω απο το ζεστό καλιφορνέζικο ήλιο.





Προβλήτα στο San Simeon, περίπου 10χλμ βόρεια του Morro Bay. Ειναι μία εντυπωσιακή ξύλινη κατασκευή που μπαίνει βαθιά μέσα στη θάλασσα και ο κόσμος πηγαίνει εκεί και ψαρεύει. Όλη η περιοχή έχει απέραντες αμμουδιές, αλλά δεν συνιστώνται οι παραλίες για μπάνιο. Είναι επικίνδυνες όλες εκείνες που δεν έχουν baywatchers.


Χαλάρωση και ωκεάνιο αεράκι στην άκρη της προβλήτας, μάς προδελεάζει να φτάσουμε στην άκρη της. Αν ειμαστε τυχεροί, θα δουμε δελφίνια, γλάρους που εφαρμόζουν κάθετα στα κύματα για να συλλάβουν τη λεία τους, ακόμη και 5 μέτρα μέσα στη θάλασσα, ενώ οι σερφίστες (παρέα με τους καρχαρίους, κάνουν πάρτι πάνω στα κύματα....


Το χόμπι του serfing είναι πολύ  διαδεδομένο σε όλες τις ακτές. Αξίζει να τους παρατηρείς, πόσο υπομονετικά περιμένουν το "κύμα" για να ξεχυθούν απο την κορυφή του προς την ακτή. Είναι εντυπωσιακό, πώς το κύμα τούς μεταφέρει για αρκετές δεκάδες μέτρα, ενώ όσοι δεν τα καταφέρνουν ξαναπροσπαθούν και προσπαθούν και προσπαθούν.....



Χαρακτηριστική φωτογραφία του Morro bay. Είναι ένα απο τα πιο γνωστά παραλιακά θέρετρα της περιοχής και προσελκύει κόσμο για ιστιοπλοία αλλά και για ξυπόλητο περπάτημα πάνω στην άμμο. Ο αέρας φυσά έντονα, το νοιώθεις στο πρόσωπο, αλλά η χαλάρωση μέσα σου σε κάνει να συνεχίζεις....



..... ώρες ολόκληρες μπορείς να περπατάς αποφορτίζοντας τον εαυτό σου απο τις σκοτούρες και τις έγνοιες σου... σαν ένα είδος γιόγκας σε υδάτινο περιβάλλον με τη θαλάσσια αύρα να σε περιστοιχίζει και να γίνεται ένα με εσένα....

2η διαδρομή απο San Luis Obispo στο San Francisco

Day 12: San Luis Obispo - San Francisco
Οι μέρες περνούν στον αμερικάνικο ρυθμό της ζωής, που δεν έχει καμια σχέση με εκείνον της ελλάδας. Επικοιδομητικές συναντήσεις, ευχάριστες και μεστές συζητήσεις (χωρίς αν, μπορεί, θα δούμε....) αλλά και γνωριμία με το τί είναι και τί δεν είναι η αμερική.. όλα αυτα σε βοηθούν να διαμορφωσεις, ιδίοις όμμασι, ποιούς μύθους θα πρέπει να αποβάλλεις απο τη ζωή σου!!  Ήρθε λοιπόν η ώρα του γυρισμού. Οι φίλοι μάς αποχαιρετούν με πραγματική συγκίνηση, περάσαμε αρκετές μέρες μαζί και ανταλλάξαμε ιδέες και πρακτικές που θα μας χρειαστούν στις μελλοντικές μας συναντήσεις. 


...και φτάνουμε στο San Francisco, την πόλη με τις πάμπολλες αντιθέσεις. Μεγαλοπρεπή κτήρια, μεγάλοι δρόμοι, πλούσιος κόσμος και απο την άλλη .... εγκληματικότητα να κτυπά κόκκινο!!! Οι μπάτσοι να παίζουν μπροστα μου τους "κλέφτες και αστυνόμους", να ακούς στο βάθος πυροβολισμούς και άλλα τρελά στην άγρια δύση!!!

Βραδυνή φωτογραφία με φόντο τους ουρανοξύστες
Κτήρια τραπεζών με γυάλινες αναλαμπές
Η γέφυρα που ενώνει το SFO με το Oakland
Λίγο μετά την Ανατολή: Bay bridge


Το SFO ειναι μια μεγαλούπολη και το κέντρο μιας περιοχής, που η οικονομική της ανάπτυξη είναι 7η στον κόσμο! Στα πέριξ της υπάρχουν φημισμένα πανεπιστήμια, όπως το Berkley, το Caltech, το Standford και άλλα πολλά, ενώ οι περισσότερες εταιρείες, παγκόσμιας εμβέλειας, λογισμικού και τεχνολογίας έχουν εδώ την έδρα τους. Τα καλλίτερα μυαλά του κόσμου βρίσκονται εδω... 

36 ώρες διαδρομη με το τρένο μέσα απο όλες τις εναλλαγές της φύσης

Day 13: San Francisco (CA) - Salt Lake (UT)
Οι μέρες περνούν στον αμερικάνικο ρυθμό της ζωής, που δεν έχει καμια σχέση με εκείνον της ελλάδας. Επικοιδομητικές συναντήσεις και μεστές συζητήσεις (χωρίς αν, μπορεί, θα δούμε) συνέθεσαν το παζλ μιας πολυήμερης παραμονής στις ΗΠΑ και με ενδιαφέρον για τί ειναι η Αμερική, μας έκανε να αποβάλλουμε πολλούς μύθους για αυτή την αχανή ήπειρο. 


Ξεκινάμε τώρα για το τελευταίο μέρος του ταξιδιού μας. Στο Emeryville ειναι ο κεντρικός σταθμός της AMTRAC, των τρένων δηλαδή που συνδέουν την περιοχή του SFO με την υπόλοιπη αμερική και κυρίως το Σικάγο. Φτάνουμε εκεί πολύ νωρίς, αν και ξέρουμε ότι το τρένο θα έχει καθυστέρηση και πραγματικά έχει. Κάποια στιγμή φτάνει το California Zephyr και επιβιβαζόμαστε.




Ναι!! είναι η Golden Gate, η ονομαστή γέφυρα του San Francisco. Την βλέπουμε για τελευταία φορά γιατί το τρένο παίρνει κατεύθυνση ανατολικά, προς την ηπειρωτική πλευρά.Όμως, μας ακολουθούν μεγάλα πλωτά ποτάμια και μεταλλικές γέφυρες.



Οι εναλλαγές της φύσης έχουν ήδη αρχίσει, ενω το υψόμετρο ανεβαίνει συνέχεια. Παρατήρησα, ότι στην ηπειρωτική ζώνη, των πολιτιών της Nevada κι Utah, το μέσο υψόμετρο κυμαίνεται γύρω στα 1300-1500μ.



Για τις επόμενες ώρες (είναι ακόμη πρωί) το τρένο σταματά σε σταθμούς, ένας απο τους οποίους είναι το Reno, μια πόλη στην πολιτεία της Νεβάδα που είναι γνωστή ως "the biggest Little city in the World". Ονομάζεται έτσι γιατί είναι η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της πολιτείας μετά από το Λας Βέγκας και το Χέντερσον. Η πόλη βρίσκεται σε μια μεγάλη έρημο στους πρόποδες του ορεινού συγκροτήματος της Sierra Nevada και καταλαμβάνει μια κοιλάδα που είναι γνωστή ως λιβάδια Truckee.  



Απολαμβάνοντας τον πρωινό καφέ
Πανοραμικά βαγόνια για τη θέα και το ξεμούδιασμα

Ανισόπεδη διαβαση στη Νεβάδα
Αρχίζουμε να πλησιάζουμε το ορεινό συγκρότημα της Sierra Nevada
H Sierra Nevada είναι το ορεινό συγκρότημα που θα διασχίσουμε. Πολύ αργα και σταθερά, με ταχύτητες που δεν ξεπερνούν τα 40 χλμ/ω, το τρένο κερδίζει υψος μέχρι να φτάσει στο διάσελο των 2300μ. Eίναι μια οροσειρά στις δυτικές ΗΠΑ ανάμεσα στην κεντρική κοιλάδα της Καλιφόρνιας και της Basin and Range Province. 


Το μεγαλύτερο τμήμα της βρίσκεται στην πολιτεία της Καλιφόρνιας, αν και η εμβέλεια του Carson Range βρίσκεται κυρίως στη Νεβάδα. Η Σιέρα Νεβάδα είναι μέρος της αμερικανικής Cordillera, μιας αλυσίδας οροσειρών (cordillera) που αποτελούν τη δυτική «ραχοκοκαλιά» της Βόρειας Αμερικής, της Κεντρικής Αμερικής, της Νότιας Αμερικής και της Ανταρκτικής.


Είμαστε μέσα σε δάση και συνεχώς κερδίζουμε ύψος.... αρχίζουμε να βλέπουμε χιονούρες... τα χιονια φέτος, μας λένε, είχαν φτάσει πολύ χαμηλά και τα βουνά ήταν στα λευκα ντυμένα για πολύ καιρό.

Τελευταίες οδηγίες πριν την αναχώρηση
Η ελεγκτής δίνει τις θέσεις στους νεοεισερχόμενους...

Η Σιέρα Νεβάδα είναι μια τεράστια οροσειρά. Έχει υψομετρικές διαφορές που φτάνουν και τα 3200μ. Η ανατολική πλαγιά σχηματίζει την απόκρημνη Sierra Escarpment όπου βρίσκεται και το φημισμένο Mount Whitney.


Εγκαταλείποντας την οροσειρά, αρχίζουμε να κατεβαίνουμε σε υψόμετρο και να διασχίζουμε ερήμους και ξερά μέρη. Πλησιάζουμε την πολιτεία της Utah, ενώ σιγα-σιγά αρχίζει να νυχτώνει.




Day 14: arrival to Denver (CO)
Ξημερώνει η δεύτερη μέρα μέσα στο τρένο. Αν κοιμήθηκα καλά, είναι ένα ρητορικό ερώτημα. Ανοιγω τα ματια μου και κυττώ έξω. ¨Εχει ήδη ξημερώσει και περναμε ένα τοπίο κιτρινωπού χρώματος. Βρισκόμαστε στην πολιτεία της Utah, έχουμε περάσει μεσάνυκτα το Salt Lake, τη Μέκκα των Μορμόνων και τον περίφημο και εντυπωσιακό Salt Lake Temple.


Σερβίρουμε και πρωινό καφέ
Τα βαγόνια του california Zephyr
Το τρενο αρχίζει να αναπτύσσει μεγαλύτερη ταχύτητα. Βρίσκεται σε οροπέδιο. Δεξιά και αριστερά βλέπω ερήμους και καπου μικρές οάσεις απο συστάδες δένδρων. Φαινομενικά είναι άνυδρο, όμως μικρά ρυάκια κυλάνε ξαφνικά και πρασινίζουν το τοπίο.




Το ταξίδι μεταξύ Γιούτα και Colorado θεωρείται ως η πιο εντυπωσιακή σιδηροδρομική διαδρομη των ΗΠΑ. Όλη η πρωινή διαδρομή της 2ης μέρας ήταν μέσα απο την αμερικάνικη άγρια Δύση. Η αμαξοστοιχία ακολουθεί τη νότια πλευρά (south rim) των εκπληκτικών βράχων Book Cliffs, που μοιάζουν σαν βιβλία σε ράφι βιβλιοθηκης.  Οι βράχοι αυτοί αποτελούν μια σειρά βουνών με απότομες καταλήξεις (μεγάλους γκρεμούς) στα σύνορα των δυο πολιτειών (Γιούτα και Κολοράντο).




To Grand Junction είναι μια μεγάλη πόλη στα σύνορα των δυο πολιτειών. Όπως λέει και το ονομά της, το πρώτο συνθετικό αναφέρεται στον Grand River (θεωρείται το πρώτο ιστορικό όνομα του colorado river) και το δεύτερο στη συμβολή των ποταμών Colorado and Gunnison.




Εδώ, στο Grand Junction υπάρχει μεγάλο διακομιστικό κέντρο εμπορευμάτων και έτσι θεωρείται σιδηροδρομικός κόμβος. Ντηζελοκίνητες μηχανές της Union Pacific σέρνουν τις δεκάδες βαγόνια των εμπορευμάτων διασχίζοντας οριζοντίως την αμερικανική ήπειρο.


Και τώρα ήρθε η ώρα που περιμέναμε. Μπαίνουμε στην περιοχή των Rocky Mountains. Το τρένο αρχίζει να σκαρφαλώνει τις απότομες πλευρές του με ένα φιδίσιο αλλά και επιδέξιο τρόπο. Πλησιάζουμε στο Εθνικό Πάρκο των Rocky Mouuntains διασχίζοντας ένα απο τα πιο όμορφα φαράγγια του κόσμου.




Rocky Mountains (Βραχώδη Όρη στα ελληνικά)  είναι ένα τεράστιο εθνικό πάρκο των ΗΠΑ (1915) που βρίσκεται στην πολιτεία του Κολοράντο. Περιλαμβάνει σειρά βουνών καλυμένα απο πυκνά δάση αλλά και ορεινές τούνδρες (πεδιάδες χωρίς δένδρα), αλπικές λίμνες και μεγάλη ποικιλία άγριας ζωής μέσα στο μικροκλίμα που δημιουργεί το εδαφος με τον περιβάλλοντα χώρο. Το 1976, η UNESCO χαρακτήρισε το πάρκο ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς. Κάθε χρόνο, 4-5 εκατομύρια ορειβάτες, απλοί πεζοπόροι και οικογένειες με τα παιδιά τους επισκέπτονται τα 5 κέντρα επισκεπτων διάσπαρτα σε όλη την έκταση του πάρκου.



Τα Rocky Mountains πρωτοκατοικήθηκαν από φυλές Ινδιάνων, που ταξίδευαν κατά μήκος της Trail Ridge Road και ερχόντουσαν εδώ για να κυνηγήσουν και να βρουν τροφή. 




Εγκαταλείποντας τους ορεινούς όγκους, το τρένο μπαίνει στην πεδιάδα για να φθάσει σε λίγο στην Mile-High city, όπως ονομάζεται το Denver, καθότι με υψόμετρο 1609μ, θεωρείται η ψηλότερη πόλη των ΗΠΑ (κάτι σαν τη δική μας Σαμαρίνα, χωρίς να κάνετε καμία άλλη σύγκριση).


Απλές κατοικίες σε ποάστειο του Denver
O Σιδηροδρομικός σταθμός του Denver


Day 15: fly...fly butterfly
The return trip!!! Ξημερώνει η μέρα της επιστροφής. Εεε! δεν είμαι και στα καλίτερά μου. Πέρασα ένα μεγάλο διάστημα σε μια χώρα-ήπειρο και πραγματικά ένοιωσα αυτό που λένε οι πολυταξιδεμένοι. Κάθε ήπειρος έχει το δικό της χρώμα. Μην συγκρίνετε ανόμοια πράγματα. Η Αμερική είναι μια μαγική χώρα, ικανή να μας μαγεύει... γιαυτό την "μισούμε"... ορέ!!! απαλλαχτείτε απο τους μύθους σας..... Καλή αντάμωση φίλοι μου..