17 Ιουν 2018

Eine kleine Nachtmusik

Η Μικρή Νυκτερινή Μουσική γράφτηκε απο το Μότσαρτ (1787), την οποία συνέθεσε  ως ψυχαγωγικό έργο για μετά το δείπνο, όπως άλλωστε υπονοεί και η ονομασία της και όπως συνηθιζόταν την εποχή του 18ου αιώνα. Οι Γάλλοι έχουν τα κρασιά για επιδόρπιο, εμείς οι έλληνες τον τουρκικο (και κατ' άλλους τον ελληνικό) καφέ και οι αυστριακοί τη μουσική τους. Αν δεν έχει ο αυστριακός οικοδεσπότης ένα μουσικό κομμάτι με καταπραϋντικό χαρακτήρα, εγώ δεν θα δεχτώ την πρόσκληση σε δείπνο. Ας απολαύσουμε την υπέροχη αυτή σερενάτα προτού έρθουμε στην εκδήλωση που με κάλεσαν να παραβρεθώ.

Το Ιστορικό
Η πράσινη βαλίτσα, το ταξίδι με το Acropolis Express και o προορισμός, είναι ανεξήτηλες θύμισες μέσα στο παρελθοντικό εγκεφαλικό μου γίγνεσθαι. Φαίνεται ότι μια υπερφυσική δύναμη είχε σταθεί πάνω απο το έβδομο μου τσάκρα και με καθοδηγούσε σε κάποιες "αποφάσεις ζωής", που με το μικρό μου μυαλό θα ήταν αδύνατο να τις οργανώσω και να τις πράξω. Άλλωστε ήμουνα μόλις 22 ετών, χωρίς Facebook, istagram και twitter, ούτε καν γεωγραφικά ήξερα που βρίσκεται το Braunschweig ή το Kaiserlautern, καθότι το map google και το street view, οι ιδρυτές τους, Larry Page and Sergey Brin, δεν τα είχαν ακόμη εφεύρει. Ήταν η αρχή, Απρίλιος θυμάμαι, και όταν οι άλλοι συμπτυχιούχοι μου έκαναν μια αίτηση για μια θεση σε κάποιο γυμνάσιο, εγώ πήγαινα στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα, που τότε λεγόταν Γερμανια!

Τα χρόνια περνούσαν, επέστρεφα, ξαναγύριζα, πηγαινοερχόμουνα, έτσι που να μην μπορώ πλέον να απαρρυθμίσω τις διαδρομές που έκανα λόγω συνεδρίων, ερευνητικών προγραμμάτων, επισκέψεων και τελικα ορειβασίας στην περιοχή των άλπεων.

Σε ένα απο αυτά τα πηγαινέλα, η Γερμανική Υπηρεσία Μορφωτικών Ανταλλαγών (DAAD), με τη δραστήρια τότε Frau Etundi απο το γραφείο της Βόννης, μου εδωσε μια τρίμηνη υποτροφία για να επισκεφτώ ένα ερευνητικό κέντρο της Γερμανίας κατά τους θερινούς μήνες. Έτσι έγινα υπότροφος της DAAD (η υπηρεσία αυτή ειναι ανάλογη του ΙΚΥ) και μέλος του DAAD Alumni. Αυτή την ιδιότητα μέλους διατηρώ μέχρι σήμερα.

Η Πρόσκληση
Το ινστιτουτο Goethe είναι ένας σημαντικός εκπαιδευτικός και μορφωτικός οργανισμός, που προωθεί τη μελέτη της γερμανικής γλώσσας στο εξωτερικό και ενθαρρύνει τις διεθνείς πολιτιστικές ανταλλαγές και σχέσεις. Η ιστορία του Ινστιτούτου ειναι πολύ παλιά, πάνω απο 60 χρόνια και είχε ως στόχο την εκμάθηση της γερμανικής γλώσσας στα πρώτα δύσκολα μεταπολεμικά χρόνια. Τα μαθήματα διδάσκονταν απο ένα εκπληκτικό εγχειρίδιο, που θεωρείται η βίβλος διδασκαλίας της γερμανικής, των "Schulz-Griesbach", που είχα την τύχη να ειμαι και εγω ο αναγνώστης και ο μελετητής του. Σήμερα, η DAAD αντιπροσωπεύεται απο το Ινστιτούτο Goethe, που μου έστειλε την εξης πρόσκληση: 
Aγαπητέ Υπότροφε, Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη και ώρα 7 μ.μ. εκδήλωση για τους υποτρόφους της DAAD στην Οικία του Γερμανού Πρέσβη, κύριου Jens Plötner, με θέμα «Brain Gain – προοπτικές για νέους πτυχιούχους και επιστήμονες στην Ελλάδα». Παράλληλα, ο Πρέσβης της Γερμανίας θα τιμήσει τους νέους υποτρόφους μας οι οποίοι έλαβαν φέτος υποτροφία για μεταπτυχιακές σπουδές και έρευνα στη Γερμανία.

Θα ήταν η πρώτη φορά, τα τελευταία χρόνια, που θα συμμετείχα σε αυτήν την ετήσια εκδήλωση και αποδέχτηκα την πρόσκληση με μεγαλη χαρά. Θα είχα την ευκαιρία να συναντήσω "παλιούς" συναδέλφους, ομοίως DAAD υποτρόφους, να συζητήσουμε και να υποδεχτούμε μαζί τους νέους υποτρόφους, που θα ξεκινούσαν το "αργοναυτικό" τους ταξίδι, αυτη τη φορά με facebook και street view, και θα γνωρίζουν εκ των προτέρων πού ειναι το μανάβικο και ο φούρνος της νέας γειτονιάς τους. Θα ερχόμουνα σε επαφή με μαθουσάλες υποτρόφους, κάποιοι πρέπει να έχουν ξεπεράσει τα 90, αγέρωχοι να μοιράζουν χαμογέλα ένθεν και εκείθεν και να διηγούνται ιστορίες για τον καγκελάριο Konrad Adenauer, το θεμελιωτή του εγχειρήματος που έμεινε στην ιστορία ως "Das Deutsche Wunder".

Ο Γερμανός πρέσβης είναι ένας εκπληκτικός άνθρωπος. Νέος, με μουσακι, κυματιστό μαλλί και όχι πάνω απο 40 χρονών. Φορούσε ένα μπλε κουστούμι και χαιρετούσε τον κόσμο με πολύ θέρμη. Η χειραψία του ήταν μεστή και δεν έμοιαζε καθόλου με άλλες χειραψίες που ειναι φτερό στον άνεμο!! Μας εξέπληξε με τα ελληνικά του αλλά και για τα συναισθήματα που τρέφει για τη χώρα μας. Άλλωστε είχε εκφραστεί και δημόσια στην επέτειο μνήμης για τη σφαγή του Διστόμου (1944). 

Τη διοργάνωση είχαν αναλάβει δυο δραστήριες κυρίες απο το Goethe, η Λία και η Φρύνη. Εξαιρετικές και όμορφες παρουσίες, που λάμπρυναν το χώρο με τη ζωντάνια και την ευγλωτία τους, αλλά και για τις χορευτικές τους δεξιότητες.

11 Ιουν 2018

Greek Railways

Τα τρένα στην Ελλάδα, μια ιστορική αναδρομή σε πολυμεσική εφαρμογή, που υλοποιήθηκε το 2001 απο το ΙΕΚ ΟΜΗΡΟΣ και συμμετείχαν, στην παραγωγή, σπουδαστές του.

Το Τραμ του Βόλου (1898)
Το Τραμ  της Αθήνας (1882)
Το Θηρίο   (1885)
Λάρισα-Βόλος-Καλαμπάκα   (1882)
ΣΒΔΕ (Μεσολόγγι-Αγρίνιο)   (1890) 
ΣΠΑΠ (Πελοποννήσου)   (1882)
ΣΕΚ-ΟΣΕ   (1920)
ΣΑΠ   (1868)
ΕΗΣ-ΗΕΜ   (1925)
ΗΣΑΠ(ηλεκτρικός)    (1976)
...η Εξέλιξη και οι συνέπειες 
Το Μετρό    (1992)
Πύργος-Κατάκωλο    (1883)
Πειραιάς-Διμερλή (Παλαιοφάρσαλος)-Συνόρων   (1901) 
Οδοντωτός    (1896)
Μοναστήριον      (1891)
Το Τρενάκι του Πηλίου    (1893)
Θεσσαλονίκη-Γευγελή
Θεσσαλονίκη-Έβρος
Θεσσαλονίκη-Κωνσταντινούπολη
Διαβαλκανικοί Σιδηρόδρομοι

Βιομηχανικά Σιδηροδρομικά Δίκτυα
Στρατιωτικοί Σιδηρόδρομοι 
 
 



3 Ιουν 2018

Burgos

Irun στα σύνορα με την Γαλλία
Renfe, οι ισπανικοί σιδηρόδρομοι


Την πρώτη φορά που άκουσα για την ισπανική πόλη Burgos ήταν στο βιβλίο για τον εκπληκτικό περίπλου του Μαγγελάνου. Το Burgos ήταν η επισκοπική πόλη του Fonseca, ενός ισχυρού επισκόπου και εξομολογητή της Isabelle της καστίλης, μιας φιλόδοξης βασίλισσας που βασικά χρηματοδότησε το Μαγγελάνο στο ταξίδι του για το γύρο του κόσμου. Ο Fonseca επαιξε καθοριστικό ρόλο στο ταξίδι αυτό ως μέλος της επιτροπής χρηματοδότησης. 

Rio Vena, ποτάμι μέσα στην πόλη
Fuente de la calle, όπως στην παλιά Αθήνα

Iglesia de San Lesmes
Viva Espana



Εξ αιτίας ενός πιεσμένου επαγγελματικού ταξιδιού έφτασα στην πόλη με το τρένο, προερχόμενος απο Γαλλία, που βρίσκεται στη ΒΔ ισπανία και μέχρι πρότινος δεν ήξερα την υπάρξή της. 

Στο σοκάκια της πόλης
Προσθήκη τζαμαρίας στα μπαλκόνια τους

Ισπανοί ρέμπελοι....
αφού έτριψε τη μυτη του.. τώρα μας το δείχνει


Σε αντίθεση με τους Γάλλους, οι ισπανοί είναι εξω καρδιά, φωνακλάδες και κάθονται στα καφενεία τους σαν να είναι έλληνες. Διαφέρουμε όμως στο γεγονός, ότι η Ισπανία έχει υποδομή που την βλέπεις στους δημόσιους χώρους, στις συγκοινωνίες της.

θυμίζει πρωί Μ. Σαββάτου στην Κέρκυρα
... μοιράζοντας άρτον και θέαμα...

...αν ήταν έτσι οι Κονκισταδόρες!!!
κουρεμένο πάρκο στην πόλη


Το κόστος ζωής είναι μάλλον πιο φτηνό απο την Ελλάδα, σε γενικές γραμμές. Βρήκα την πιο φτηνή μπύρα της Ευρώπης (1.5 ευρώ), ενώ τα tapas κοστολογούνται γύρω στα 2 ευρώ το κομμάτι και η μεζέδες πιάτου στα 4 ευρώ. Οι συγκοινωνίες είναι στο 1.20 ευρώ.

Santa Maria cathedral
a small view to a huge building



a picture was taken by the castillo

Στο λίγο χρόνο που έμεινα στην πόλη έπεσα πάνω σε μία θρησκευτική γιορτή, την Corpus Christi των καθολικών, που γιορτάζουν την παρουσία του σώματος και του αίματος του Χριστού, μέσω της Θείας Ευχαριστίας. Γιορτάζεται παντού που υπάρχει έντονο καθολικό στοιχείο, κυρίως Ισπανία και Γερμανία, όπου οι τελευταίοι την ονομάζουν Fronleichnam και τη γιορτάζουν σε κάποια ομοσπονδιακά κρατίδια, όχι όμως σε όλα και σε καμία περίπτωση εκεί που επικρατούν οι Πρωτεστάντες.

Corpus Christi Festival
Τελετουργικό στο Arco Santa Maria



..στο γυναικωνίτη του καθεδρικού
Ισπανίδα αριστοκράτισσα
Οι Ορθόδοξοι δεν έχουν ανάλογη γιορτή. Πολλοί συγχέουν τη γιορτη του Corpus Christi με εκείνη του Αγίου Πνεύματος, αλλά κάνουν λάθος. Το αντίστοιχο του Αγίου Πνεύματος (δηλαδή της Πεντηκοστής) είναι το Pfingsten και γιορτάζεται π.χ. σε όλη τη  Γερμανία. Η γιορτή του Corpus Christi είναι βασικά μια χαρά  επικεντρωμένη αποκλειστικά στην Αγία Ευχαριστία, υπογραμμίζοντας τη χαρά της Ευχαριστίας που είναι το σώμα και το αίμα του Ιησού Χριστού. To 1969 και με τη βούλα του  Πάπα Παύλο VI, οι επίσκοποι κάθε περιοχής μπορεί να μεταφέρουν τη γιορτή την Κυριακή και όχι την Πέμπτη, όπως αρχικά ειχε καθοριστεί. Έτσι σήμερα 3 Ιουνίου στο Burgos γιορτάζεται το Corpus Christi. Σήμερα, θεωρείται περισσότερο ένα Φεστιβαλ, αν και κρατά τη θρησκευτικότητά της.
 
Αναπαράσταση των Μαθητών Του;;
Η τελετή της Θείας Ευχαριστίας ξεκινά




κρούεται ο Εθνικός Ύμνος
Αναμνηστική με τον Επίσκοπο


Η πόλη είναι γεματη απο ναούς, αλλά ο πλέον επιβλητικός είναι ο καθεδρικός ναός αφιερωμένος στη Santa Maria. 'Ισως είναι ο πρώτος καθεδρικός της Ισπανίας σε γοτθικό ρυθμό και κατασκευστηκε για τους γάμους του Φερνδινάνδου ΙΙΙ με μια γερμανίδα πριγκίπισσα. Η κατασκευή του ακολούθησε τις ίδιες πρακτικές άλλων μεγεθύριων ναών, του Mainz, Reins, Cologne κ.ά όπου οι εργάτες δημιουργούσαν συνδικάτα (αργότερα τα ονόμασαν αδελφότητες ή συντεχνίες) για να μοιράζουν, με τους "αδελφούς" τους τα μυστικά σχέδια των κτισμάτων τους, ώστε μην διαδίδονται σε ανταγωνιστές.


το τέμπλο του Iglesia San Nicolas


Είχαν μυστικά σύμβολα αναγνώρισης με χειραψίες ή χειρονομίες ακόμη και με λέξεις ή σύμβολα. Κάποιοι λιθοξόοι εργάτες "παραστράτησαν" πριν 350 περίπου χρόνια, δημιουργόντας τις δικές τους συντεχνίες και τα δικά τους στέκια, για να ασχοληθούν με τα της τέχνης τους. Σε αυτές τις νέες φατρίες δημιουργήθηκαν οι πρώτοι (ελευθερο)τέκτονες ή μασόνοι (η λέξη ενδεχομένως προέρχεται απο την αγγλική freestone, δηλαδή οι επεξεργαστές της λίθου), τα στέκια τους ονομάστηκαν στοές (Lodges), ενώ κράτησαν τα σύμβολα αναγνώρισης.

Ελ Σιντ

Ένα άγαλμα στο κέντρο της πόλης με ξαναγύρισε πολλά χρόνια πίσω. Είναι ο αδριάντας του Rodrigo Díaz de Vivar, που γενήθηκε το 1048 εδώ και ήταν Καστιλιάνος ευγενής και στρατιωτικός ηγέτης στη μεσαιωνική Ισπανία. Οι Μαυριτανοί τον αποκαλούσαν Ελ Σιντ, που σήμαινε ο Άρχοντας (πιθανώς από το αραβικό αλ-σαΐντ). Αυτός ο Ελ Σιντ γυρίστηκε σε κινηματογραφική ταινία (1961) με τους Τσάρλτον Ίστον και τη Σοφία Λόρεν. Ήταν μια εκπληκτική ταινία, που με είχε ενθουσιάσει μικρός.. και τώρα τον ξαναβρίσκω μπροστά μου. Ο Ελ Σιντ ήταν ο ισπανός ήρωας, που κατάφερε να ενώσει ολόκληρη τη χώρα, προκειμένου να πολεμήσει εναντίον των Μαυριτανών. Ήταν τόσο το θάρρος του, που μόνο με την εμφάνισή του έτρεπε σε φυγή τους εχθρούς του, και έτσι τελειώνει η ταινία. Στην τελευταία του μάχη σκοτώθηκε. Οι ισπανοί τον έβαλαν πεθαμένο-όρθιο πάνω στο άλογό του και άνοιξαν την πύλη του castillo. Οι Μαυριτανοί πανικοβλήθηκαν, επειδή τον θεωρούσαν νεκρό, και ετράπησαν με φυγή. Το άλογο εξακολουθούσε να τρέχει και να χάνεται, όπως και η ψυχή αυτού του ήρωα...... καληνύκτα σας...




Castillo de Burgos
Η πόλη ειναι γεμάτη απο ορειχάλκινες φιγούρες
Μεταξύ σφύρας και άκμονος...
Πελαργούς στα καμπαναριά δεν έχει μόνο η Λάρισα
Iglesia de San Lorenzo El Real