24 Απρ 2018

Σκωτία (proud to visit scotland)

Το μότο proud to serve Scotland μετατρέψαμε σε proud to visit Scotland και δεν είχαμε άδικο. Η πόλη της Γλασκώβης είναι μια σκωτσέζικη πόλη, με τις πρώτες μου εντυπώσεις να είναι τα μεσαιωνικά σπίτια με τις τριγωνικές σκεπές από ένα γκρίζο κεραμίδι πλακί, που θυμίζει περισσότερο τις σχιστόλιθες πλάκες Ζαγορίου. 


Μου έκανε επίσης εντύπωση η προθυμία των κατοίκων της Highlands (έτσι ονομάζεται το μεγαλύτερο μέρος της Σκωτίας) να σε οδηγήσουν, να σου μιλήσουν, να σε βοηθήσουν γενικά. Τα αγγλικά τους είναι πολύ καθαρά και κατανοητά για έναν ξένο. Παρόλα αυτά έχουν μια διάλεκτο που δύσκολα την καταλαβαίνεις, όσο καλά αγγλικά και να ξέρεις. 


Είναι τσιγκούνηδες??? Εδω ισχύει η παροιμία που λέει πώς άλλος έχει το όνομα (άγγλοι) και άλλοι τη χάρη (σκωτσέζοι). Οι κάτοικοι δεν θέλουν να τους μιλάς για το England!! Όταν αφελώς είχα γράψει κάποτε σε ένα ταχυδρομικό φάκελο, που προοριζόταν για το πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, ENGLAND αντί SCOTLAND και ούτε καν UK, ήθελαν να με φάνε ολόκληρο. Τότε ήταν άλλες εποχές ανέμελες.... Σήμερα έχουν γνώση οι φύλακες. 

Χώρος υποδοχής ξενοδοχείου
Εκκλησία Βαπτιστών (1894)


Η Σκωτία ανήκει στη Μεγάλη Βρετανία ή στο Ηνωμένο Βασίλειο? Όπως έλεγε ο Βολταίρος, η ΑΡΑ, ούτε Αγία είναι, ούτε Ρωμαϊκή αλλά ούτε και Αυτοκρατορία, που αναγωγικά θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε και για τη ΜΒ, που σήμερα δεν είναι ούτε Μεγάλη (συγκριτικά με την κραταιά Αγγλία των 13-16 αιώνων) αλλά ούτε και Βρετανία, καθότι οι κάτοικοί της δεν πιστεύουν σε ένα έθνος (βλέπε απόψεις Ραφαηλίδη περί εθνών και φυλών). Άλλο είναι οι Ουαλοί, άλλο οι Ιρλανδοί και άλλο οι Σκώτοι. Επίσης, ο όρος ΜΒ δεν περιέχει τη Βόρεια Ουαλία! Όμως πιστεύουν στη Βασίλισσά τους, έχουν το χολικό μέσα τους, εκείνου του ψυχρού παρατηρητή, ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα που το απολαμβάνουμε στις ταινίες του Τζέιμς Μποντ, όπου ο Ροζερ Μουρ παλεύει μέχρι θανάτου με τον αντίπαλο, και όταν τελικά τον σκοτώνει, απλά ξεσκονίζει το σακάκι του από τη σκόνη. Είναι συνεπώς ένα Ηνωμένο Βασίλειο και ο όρος UK τούς ταιριάζει περισσότερο. 


Γλάροι παντού λόγω ατλαντικού..
Paisley, προάστειο της Γλασκώβης
Βόρειοι και Νότιοι βασικά δεν συμπαθιούνται.. με τους βόρειους να έχουν ανάγκη τους νότιους. Όλα κινούνται μέσω Λονδίνου, ο τουρισμός, το χρηματιστήριο, οι τράπεζες, οι επενδύσεις. Κάποιες φορές αισθάνονται σαν τους φτωχούς συγγενείς, σε ζηλεύω αλλά σ’εχω ανάγκη. Κάπως έτσι διαμορφώνονται οι σημερινές συνθήκες και περιμένουμε να δούμε πώς θα εξελιχθούν οι σχέσεις τους μετά το αναμενόμενο Brexit, που είναι πλέον οριστικό για το 2019.



Η πρώτη μπύρα δοκιμάστηκε στο BULL INν, μια πολύ παλιά pub που χρονολογείται από το 1901. Την θεωρούν σαν την αρχαιότερη της περιοχής. Δοκίμασα μια τοπική μπύρα ημίξανθη που ονομάζεται The Northern Light! δηλαδή Βόρειο Σέλας. Όπως μου έλεγαν οι θαμώνες της pub, το φως του Aurora Borealis (έτσι καλείται επιστημονικά το βόρειο Σέλας) φαίνεται κάποιες αίθριες χειμερινές νύκτες και από τη Γλασκώβη, που βρίσκεται πολύ νότια για να μπορεί να παρατηρηθεί με ευκρίνεια. Και το φαινόμενο αυτό είναι εκπληκτικά όμορφο και θεαματικό, πού δείχνει την ανυπέρβλητη ικανότητα της φύσης να «κάνει» τέχνη. Οφείλεται στον ήλιο που «βομβαρδίζει» τα υψηλά ατμοσφαιρικά στρώματα με την κοσμική ακτινοβολία. Όταν αυτή συναντήσει τα πρώτα στρώματα της ατμόσφαιρας, «συνευρίσκεται» με τα συστατικά της, το Άζωτο και το Οξυγόνο, από τα οποία γεννάται το φως. Μοιάζει σαν μια αιωρούμενη κουρτίνα που την κινεί ο άνεμος να τρεμοπαίζει μέσα σε πράσινους και κόκκινους χρωματισμούς. Αυτό το φαινόμενο συμβαίνει μόνο στο βόρειο πόλο (ή στο νότιο) και είναι διακριτό το χειμώνα, που οι νύκτες κρατούν πολύ και όταν ο ουρανός είναι αίθριος. 



Ολόκληρη η Σκωτία είναι ένας μύθος. Οι πύργοι με τις πόρτες να τρίζουν, το ομιχλώδες τοπίο να εφορμά ξαφνικά μέσα στο δωμάτιο, αλλά κυρίως το Άγιο Δισκοπότηρο (holy grael) τούς ξεπερνά όλους. Αυτός ο μύθος είναι τόσο ωραίος, που χαίρεσαι να τον διαβάζεις και να τον ζεις ακολουθώντας τα ίχνη του. Εμπεριέχει όλα τα στοιχεία ενός λογοτεχνικού γραφήματος (όπως αναφέρει ο Dan Brown στο βιβλίο του O Κώδικας Ντα Βίντσι, ένα βιβλίο μυστηρίου και συνομωσιών), μιας διαδικτυακής κατασκοπευτικής περιπέτειας (για τους…παλαιομοδίτες επιθεωρητές της αστυνομίας το ζήτημα ήταν πάντα η συγκέντρωση πληροφοριών), ενός μυστηριακού τελετουργικού (οι ιππότες Illuminati έκαναν μυήσεις με το υποτιθέμενο δισκοπότηρο), ενώ η ύπαρξή του αξιοποιείται τουριστικά για τους αδαείς, στην τελευταία κατηγορία ανήκουμε και εμείς χωρίς να είμαστε υπέρμετρα αφελείς. 

...προς τα πού να πάμε;;;
UWS: University of West Scotland

Foyer of UWS
Cafeteria in UWS


Πολυτισμική ερευνητική ομάδα
Ο Kim Youan ρωτά για τη διάθλαση του φωτός

Υπάρχουν πολλές περιοχές που ερίζουν για το πού βρίσκεται, αλλά η περιοχή της Σκωτίας και ειδικότερα ο πύργος Rosslyn συγκεντρώνει τις περισσότερες .... υποψίες. Σύμφωνα με την παράδοση, το Άγιο Δισκοπότηρο ήταν ένα σκεύος που χρησιμοποιήθηκε από τον Χριστό στο Μυστικό Δείπνο και δόθηκε στον Ιωσήφ της Αριμαθείας. Αργότερα, και σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή του μύθου, ο Ιωσήφ ταξίδεψε στην Μεγάλη Βρετανία, αλλά το δισκοπότηρο πήγε και στεγάστηκε σε ένα κάστρο, που φυλασσόταν πάντα από Βασιλείς. 


Η διαδρομή του μέσα στους αιώνες, προκαλεί ένα μυστήριο και ποτέ δεν έχει βρεθεί. Δυστυχώς, ούτε εμείς μπορέσαμε να το ανακαλύψουμε. Εντούτοις πιστεύω ότι βρίσκεται, αν πραγματικά υπάρχει, σε έναν από τους ναούς που είναι διάσκορποι στην περιοχή. Ίσως στο Pislay Αbbey που η επιβλητικότητα, το μυστήριο αλλά και η αρχιτεκτονική του (οι χώροι γεμάτοι σύμβολα και εικόνες με αλληγορική ερμηνεία) προδίδουν και προσδίδουν ένα ζητούμενο σκοπιμότητας και εντυπωσιασμού προς αναζήτηση τύπου Cherchez La Femme, όπως ήθελε να δείξει και ο Αλέξανδρος Δουμάς στο μυθιστόρημά του Οι Μοϊκανοί των Παρισίων (1854).


Όλοι οι μυστηριακοί χώροι ενδείκνυνται προς διερεύνηση. Η περιοχή είναι εύκολα προσβάσιμη από τη θάλασσα, κάστρα με υπόγειες διαβάσεις και χώρους ιεροτελεστίας, που αντί σκάλες έχουν ξύλινες γέφυρες που ανεβοκατεβαίνουν, με τα λουριά τους να τρίζουν προκαλώντας στον αμύητο το φόβο και την περισυλλογή, καθότι έχει τα μάτια κλειστά και ανοικτά τα αυτιά!!! Υφίσταται μια σειρά από συμβολικές δοκιμασίες σώματος και πνεύματος που παραπέμπουν περισσότερο στα ελευσίνια μυστήρια ή σε αιγυπτιακές ιεροτελεστίες. Και όταν, ο αμύητος, διαβεί το μονοπάτι των δοκιμασιών (που κρατά ίσως και χρόνια) καλείται να δώσει τον όρκο της σιωπής και να δοκιμάσει το νέκταρ της αθανασίας από το ιερό Δισκοπότηρο. Και όλα αυτά συμβαίνουν στα Άγια των Αγίων σε πλήρη μυστηριακή και συνάμα άκρως εντυπωσιακή διαδικασία. 


Εδώ, στη Γλασκώβη ο κόσμος κινείται σε άλλους ρυθμούς. Πολύ πιο χαλαρούς και οι κάτοικοι είναι πολύ ευγενικοί. Με την πρώτη ματιά όλα φαίνονται να κινούνται σε μεσαιωνικούς ρυθμούς. Παντού καστρόσπιτα, νομίζεις ότι θα ανοίξει μια πόρτα και θα βγει ένας ιππότης. Μου θυμίζει πολύ Ελβετία, με την τάξη και την ομοιομορφία της, μόνο που η Ελβετία δεν έχει ιππότες!

Το Ταξίδι
Το ταξίδι άρχισε με καλούς οιωνούς. Ο κόσμος ταξιδεύει για επαγγελματικούς σκοπούς, για τουρισμό, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει ενταθεί και η μετανάστευση. Οι έλληνες εργάζονται παντού και πηγαινοέρχονται στην πατρίδα μπας και απαλύνουν τη νοσταλγία, όρος που έχει υμνηθεί στο acropolis express (τη δεκαετία του 60) και σήμερα με την Aegean. Ο νόστος, μια όμορφη και παράλληλα δραματική ελληνική λέξη έχει μπει μέσα στο λεξιλόγιο του έλληνα από πολύ παλιά και κορυφώθηκε μετά τον πόλεμο. 


Ο νόστος έχει εγκατασταθεί στο μυαλό μας σαν μύθος. Γιατί περί μύθου πρόκειται. Όταν έχεις ποιότητα ζωής, σεβασμό και αισθάνεσαι ότι προστατεύονται τα δικαιώματά σου, τί να κάνεις ο νόστος. Επειδή δεν έχεις καφενείο στα ξένα ή τον κολλητό σου για να τσακώνεσαι για τα πολιτικά... και ο πιτόγυρος σού λείπει. Γιαυτό είναι τα αεροπλάνα. Νάρχεσαι και να ξαναφεύγεις. Παίρνεις μια ανάσα και πάλι προς τη δόξα τραβάς. 



Ο νόστος είναι για τους ποιητές. Ας τους αφήσουμε στην μελοδραματική τους γραφή και εμείς ας χαρούμε το ταξίδι μιας και έχουμε υποστηρικτή τον Πυθαγόρα που έλεγε ότι ο τόπος μου είναι αυτός που μου προσφέρει γνώση και ... ποιότητα ζωής θα συμπλήρωνε, αν ζούσε σήμερα. 


Με το γράψιμο περάσαμε τις Άλπεις και σε λίγο το Μόναχο, με κατεύθυνση τη Φρανκφούρτη. Πετάμε στα 26000 πόδια, δεξιά βλέπεις τη Νυρεμβέργη, δυτικά τη Στουτκάρδη και κάπου ενδιάμεσα το Mannheim και το Wuerzburg. Πριν την προσγείωση, το αεροπλάνο κάνει κυκλικούς σχηματισμούς και διακρίνεις το ρυμοτομικό σχέδιο των μικρών πόλεων, τα φιδίσια ποταμάκια και τους ποδηλατόδρομους, εικόνες πρωτόγνωρες..... 

To Gate B32 in Fraport
Η λέξη αυθαίρετα είναι μάλλον άγνωστη στην περιοχή, που έχει αιολικά πάρκα με ανεμογεννήτριες που να σχίζουν τον αέρα και να τρομάζουν τα πουλιά!!! Προσεγγίζουμε το αεροδρόμιο. Ο Ρήνος φαίνεται καθαρά. Είναι ένα πλατύ ποτάμι, που αρχίζει το ταξίδι του από τις κεντρικές Άλπεις, από μια μικρή λίμνη που ονομάζεται Tomasee και αφού διασχίσει περίπου 1300 χλμ θα χυθεί στη βόρεια θάλασσα. Ο Ρήνος είναι πλεούμενος από μαούνες που εκτελούν κανονικά δρομολόγια. Για να μπορεί να συμβεί αυτό, οι γερμανοί έχουν φτιάξει φράγματα που συγκρατούν τα νερά σε εποχές ανομβρίας ή τα αφήνουν να φεύγουν όταν έχει κατεβάσει πολύ νερό. Έτσι, ο Ρήνος είναι βατός όλο το χρόνο. 



Πλησιάζοντας ακόμη προς τα έδαφος διακρίνουμε καθαρά τα σπιτάκια με τις πυραμοειδείς στέγες σε συμμετρική διάταξη και τους ιδιόκτητους λαχανόκηπους, τα σιδηροδρομικά συμπλέγματα, μικρές λιμνούλες και τσουφ οι ρόδες ακουμπάνε στο διάδρομο προσγείωσης. Εδώ, οι δρόμοι μας χωρίζουν. 

 
Το αεροδρόμιο έχει πολύ κίνηση. Θεωρείται το μεγαλύτερο της Ευρώπης με παγκόσμιους προορισμούς. Είναι διαμετακομιστικό κέντρο και από τότε που εφαρμόστηκε το code sharing η κίνηση στα αεροπλάνα... απογειώθηκε. Αν και οι τιμές των εισιτηρίων δεν έχουν μειωθεί, οι εταιρίες έχουν βρει το κόλπο να σου προσφέρουν φτηνούς ναύλους με επιπρόσθετη δαπάνη για το οτιδήποτε, τη βαλίτσα, το κάθισμα, με ποια πιστωτική κάρτα έχεις πληρώσει και σε λίγο και το κατούρημα. Παράλληλα, αλλάζουν τις τιμές συνεχώς, είναι σαν να παίζεις στο χρηματιστήριο και αλλοίμονο αν είσαι απρόσεκτος παίκτης, θα πληρώσεις το εισιτήριο ακριβότερα. Οι εταιρίες λοιπόν για να χρυσώσουν το χάπι προσφέρουν κάποιες ανέσεις στους τακτικούς πελάτες. 

Αχόρταγοι γλάροι εφορμούν
Είναι τα lounge για να πιεις τζάμπα ενα καφέ μέχρι να έρθει η ώρα της αναχώρησης, μια δωρεάν βαλίτσα, ακόμη και το fast lane για να μην περιμένεις ώρες στον έλεγχο ψαξίματος. Πολλές εταιρίες έχουν συνάψει ένα είδος συμμαχίας και μοιράζουν όλα τα παραπάνω, ακόμη και τη συνέχεια του ταξιδιού με άλλη συμμαχική εταιρία, το code sharing που προαναφέραμε. Άλλος τρόπος για να μας τα παίρνουν είναι η συλλογή μιλίων, που αν συγκεντρώσεις κάποια μίλια, μέσα σε ένα χρόνο, θα έχεις όλα τα παραπάνω δικαιώματα. Αυτό σημαίνει, να κάνεις ταξίδια και να έχεις πληρώσει κάπου 1800-2000 ευρώ σε ταξίδια. Οι συχνοί επαγγελματίες ταξιδιώτες ωφελούνται.. οι υπόλοιποι χμμμμ! 

H Aegean ανήκει στη Star alliance, έτσι ονομάζεται ο συμμαχικός όμιλος που περιλαμβάνει και τη Lufthansa, τις τουρκικές αερογραμμές, ενώ η Emirates, Alitalia, KLM κ.λπ. ανήκουν σε άλλο όμιλο εταιριών. Για τους ευρωπαϊκούς προορισμούς, η Aegean ικανοποιεί την προτίμησή μου. Για υπεραντλαντικά ταξίδια όμως, οι τουρκικές αερογραμμές είναι ασυναγώνιστες. Όχι μόνο που πάνε παντού, αλλά η εξυπηρέτηση και η άνεση του ταξιδιού είναι χαρακτηριστικό τους γνώρισμα. Είμαι πολύ ευχαριστημένος και δίνουν μίλια αναβάθμισης.... απλόχερα. Η Lufthansa είναι μάλλον απρόσωπη, ψυχρή και δύσκολα εξυπηρετείσαι άμεσα. 

Η πτήση από FRA-GLA διέρχεται από το μηδενικό Μεσημβρινό που χωρίζει τη γη σε ανατολικό και δυτικό ημισφαίριο. Η μέτρηση του γεωγραφικού μήκους έχει οριστεί κατά σύμβαση να μετριέται από το Μεσημβρινό που διέρχεται από το Αστεροσκοπείο του Γκρήνουιτς στην Μεγάλη Βρετανία, καλούμενος πρώτος μεσημβρινός ή αριθμητικά 000° 00΄ 00΄΄ (εμείς πετύχαμε να τον προσδιορίσουμε στα 0° 1΄ 49΄΄...no bad!!) . 

Πρώτα ο Ίπαρχος και ο Πτολεμαίος και μετά οι φιλόσοφοι του 17. αιώνα τεμάχισαν τη γη σε κατακόρυφες φέτες των 15 μοιρών, μια πράξη που αργότερα χρησιμοποιήθηκε στον προσδιορισμό της τοπικής ώρας. Βεβαίως, ο προσδιορισμός των μεσημβρινών βοήθησε επίσης τον άνθρωπο να καταλάβει το λάθος υπολογισμού των ημερών της Αρμάδα δε Μολούκα (1520) υπό τον Μαγγελάνο κατά το διάπλου της γης, όπου στο τέλος του ταξιδιού έφτασε μια μέρα νωρίτερα, σύμφωνα με το ημερολόγιο του πλοίου (τετάρτη έγραφε το ημερολόγιο, ενώ ήταν πέμπτη) και αυτό γιατί όταν ταξιδεύεις όλο και πιο δυτικά, επιστρέφοντας στο ίδιο σημείο έχεις κερδίσει μια μέρα.. Επίσης, ο Εκο στο βιβλίο του, το Νησί της Προηγούμενης Μέρας αναφέρει την ίδια χρονική καθυστέρηση: .......όπου ο Ρομπέρτο ντε λα Γκριβ ναυαγεί σε ένα εγκαταλελειμμένο πλοίο απέναντι από το νησί απ’ όπου περνάει ο μεσημβρινός, η γραμμή που πίστευαν ότι χωρίζει το χθες απ’ το αύριο....  Σήμερα με τη χρήση των γεωστατικών δορυφόρων όλα τα παραπάνω προβλήματα έχουν επιλυθεί. Όπως βλέπουμε στο χάρτη, έχουμε δυο συντεταγμένες για τον προσδιορισμό της θέσης του αεροπλάνου. Μία δεν αρκεί. Έτσι χρησιμοποιούμε και το γεωγραφικό πλάτος, που χωρίζεται στο βόρειο και στο νότιο ημισφαίριο. Ακριβώς τώρα πετάμε σε συντεταγμένες Ν52.4802975, W0.0304858 με ταχύτητα 781 χλμ/ω και σε υψόμετρο 11260μ.

Highlands
Τα Highlands δεν είναι μόνο το Glencoe, όπου ο Ian Fleming γύρισε τα κατασκοπευτικά έργα με τον πράκτορα 007, ούτε το Mallaig με την περιώνυμη γέφυρα Glenfinnan Viaduct όπου ο Χάρι Πότερ τη διασχίζει αιωρούμενος πάνω σε ένα ιπτάμενο αυτοκίνητο, ενώ από κάτω του ταξιδεύει το Hogwarts Express (The Jacobite Steam Train), αλλά και το inverness με τη λίμνη του Λοχ Νες και με το μυθικό τέρας που κατοικεί στα βάθη του και σύμφωνα με κάποιους μύθους φυλάει το άγιο Δισκοπότηρο. Από τον ένα μύθο στον άλλον, από το ένα κάστρο στο άλλο, από την μία πόλη στην άλλη. Αυτή είναι η υπέροχη Σκωτία με τα Highlands, που μόνο πλήξη αλλά και ούτε μονοτονία δεν μπορεί να σου προσφέρει.
 

FW: στον πεζόδρομο
FW:MacIntosh Parish Church

Fort William. Απο εδώ ξεκινά η περιήγηση στα Highlands. Είναι ένα κομβικό σημείο εξορμήσεων, όπως είναι τα Γιάννενα, αλλά σε πολύ μικρότερη κλίμακα. Τα σπιτάκια, οι πεζόδρομοι και οι ζαρντινιέρες στους δρόμους είναι τα ίδια παντού σε όλητ ην περιοχή της Σκωτίας. Μέσα σε αυτό το σκωτσέζικο χρωματισμό (που τα μαγαζιά ειναι ανοικτά και την Κυριακή και έχουν πολύ κίνηση) δεν λείπει και η παγκοσμιοποίηση τύπου Zara ή sephora, αλλά ακόμη και πολλά sports direct, τη γνωστή φίρμα των αθλητικών και ορειβατικών προιόντων, που εμείς οι Έλληνες αγοράζουμε με πάθος απο το Διαδίκτυο.




Το Mallaig είναι ένα ψαράδικο χωριουδάκι με έντονη τη γεύση της θάλασσας. Από εδώ ξεκινούν τα Ferries για τα νησιά της Καλυδωνίας και η τοποθεσία του βλέπει τον ατλαντικό. Ο καιρός επηρεάζεται πολύ από τα χαμηλά βαρομετρικά και έτσι είναι συνήθως νεφοσκεπής και υγρός. Το 1875 άρχισε η κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής με το υπόλοιπο δίκτυο της χώρας λόγω του εμπορικού ενδιαφέροντος που υπήρχε για την μεταφορά ψαριών του ατλαντικού. Κυρίως μπακαλιάρο και σολωμό. 


The Jacobite Express
Glennfinnano Viaduct
Highlands' landscape
Harry Potters' land

Η σιδηροδρομική γραμμή διέρχεται μέσα από λόφους και αμέτρητα ποτάμια και λίμνες δίνοντας και ένα τουριστικό ενδιαφέρον στη θέα του τοπίου. Έτσι, γυρίστηκε το έργο του χαρι πότερ, που ταξιδεύει στο Hogwarts Express (The Jacobite Steam Train) διασχίζοντας την ονομαστή γέφυρα Glennfinnano Viaduct με τις 23 τοξωτές καμάρες και τα 380 μέτρα μήκος της. Μια ανάλογη γέφυρα αλλά υπερμεγέθη βρίσκεται στο Landwasser της ελβετίας στη διαδρομή προς το saint Moritz. 







Glecoe και οι ονομαστοί απότομοι λόφοι, πύργοι χορταριασμένοι σε ένα καφετί χρώμα, σπάνια θα δεις εδώ πράσινο χαλί. Ίσως αυτό το καφετί χρώμα και η ιδιόμορφη πανίδα να δίνει στο νερό μια παράξενη γεύση και να κάνει το σκωτσέζικο ουίσκι ξεχωριστό και παγκοσμίως περίφημο στη γεύση του. Οι πύργοι αυτοί (με μέγιστο υψόμετρο γύρω στα 600-700μ)  βρίσκονται στον οδικό άξονα Γλασκώβης-Fort William και μπορείς να τους απολαύσεις από το λεωφορείο 44 (city Link) από το FW. 

Ben Nevis είναι ο Όλυμπός τους, το ψηλότερο βουνό (1312μ) όλης της Βρετανίας που βρίσκεται στο FW. Η ανάβασή του διαρκεί γύρω στις 4-5 ώρες και τους καλοκαιρινούς μήνες γίνεται το αδιαχώρητο. Οι μανιώδεις του ορεινού τρεξίματος το προσκυνούν τρέχοντας και το ανεβαίνουν σε χρόνους ρεκόρ. Συνεχώς σε προσπερνάνε άλλοτε ευγενικά και άλλοτε απρόσεκτα. Η καλύτερη περίοδος είναι τώρα, όπου το μόνο εμπόδιο είναι η συχνή ομίχλη και η νέφωση που δεν μπορείς να χαρείς την εξαιρετική θέα.Είναι απο τις περιοχές που δεν επισκέφτηκα.



Loch Ness, μια λίμνη ένας μύθος. Το τέρας κρύβεται μέσα στα σωθικά της και αναδύεται στην επιφάνεια για να διαδώσει τη σοφία που κρύβεται στον πάτος της μακριά από τα μάτια των αμυήτων. Φαίνεται, στην όψη, σαν ένας μπούφος που αν και μπούφος βλέπει στα σκοτεινά βάθη της λίμνης (το βάθος τής λίμνης είναι πολύ μεγάλο) εκεί που δεν μπορεί να δει ο κοινός άνθρωπος και αυτό συμβολικά χαρακτηρίζει τη σοφία. 







Ο δρόμος ακολουθεί τη λίμνη και διέρχεται απο το περίφημο κάστρο του urquant που έπαιξε πρωτεύοντα ρόλο στην εποχή των ιπποτών ελέγχοντας όλη την περιοχή που θεωρείτο κομβικό σημείο εμπορικών δρόμων.  Συνεπώς, δεν είναι τυχαίο το γεγονός, πώς σε κάποιο σημείο που η ενδοχώρα μπαίνει μέσα στη λίμνη, οι ιππότες του 13. αιώνα έφτιαξαν ένα κάστρο, το Urquhart castle για τον έλεγχο των εμπορικών δρόμων της περιοχής, κυρίως μέσω της λίμνης. Τα σημερινά ερείπια χρονολογούνται από τους 13-16. αιώνες και θεωρούνται ως μια πρώιμη μεσαιωνική οχύρωση. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στους πολέμους της σκωτικής ανεξαρτησίας το 14ο αιώνα. Μέσα στους αιώνες άλλαξε πολλά χέρια, από τον έναν επιδρομέα στον άλλο, και τελικά εγκαταλείφθηκε και καταστράφηκε το 1692 για να εμποδίσει τη χρήση του από τις δυνάμεις του Jacobite και στη συνέχεια κατέρρευσε. Τελευταία, το κράτος έχει αναλάβει την ανάδειξή του και είναι πλέον ένα από τα πιο επισκέψιμα κάστρα στη Σκωτία. 










Το Inverness είναι στο άκρο της λίμνης με πρόσβαση στη βόρεια θάλασσα και στα πετρέλαιά της. Είναι μια ξεχωριστή πόλη με την ίδια μεγαλοπρέπεια των σκωτικών πόλεων. Υπάρχουν πολλές εκκλησίες με λιγότερο δογματικό χαρακτήρα από ότι η παπική ή και η ορθόδοξη. Επισκέφτηκα μια εκκλησία στο FW που είχε νοικιαστεί και είχε μετατραπεί σε ένα αναρριχητικό κέντρο. Ενδιαφέρουσα παραλλαγή που δεν μπορώ να φανταστώ στις νότια των Άλπεων περιοχές. Άλλωστε η αγγλικανική εκκλησία είναι πολύ πιο ευέλικτη σε τέτοιου είδους δράσεις. Το 2014, μια διαδικτυακή έρευνα χαρακτήρισε το Inverness ως τον πιο ευτυχισμένο τόπο της Σκωτίας για να ζεις και να εργάζεσαι. Το ερώτημα είναι, τις καιρικές (πολικές) συνθήκες της έλαβε υπόψη;;;