5 Ιουλ 2016

Σιδηροδρομική Ελβετία (my sweet Switzerland)

Δεν είχα σκοπό να αρχίσω κάποια περιήγηση, και αφήγηση μαζί, για μία περίοδο της ζωής μου που χρονολογείται στο απώτερο παρελθόν. Όμως το ερέθισμα έλαβα από το διάβασμα ενός βιβλίου, του Laurence Bergreen για τον εκπληκτικό περίπλου ενός μεγάλου θαλασσοπόρου, όπου και αντελήφθηκα ότι όλοι μας κρύβουμε μέσα μας ένα σύγχρονο Μαγγελάνο και τον αποκαλύπτουμε την κατάλληλη στιγμή. Και αυτή ήρθε όταν ανακάλυψα εντελώς τυχαία το ημερολόγιο εκείνης της περιόδου, αραχνιασμένο, πάνω σε ένα ράφι που είχε να το δει ο ήλιος πάνω από είκοσι χρόνια! Ανοίγοντας τις πρώτες σελίδες του, διακτινίστηκα στα μέσα τις δεκαετίας του ΄80, τότε που εγκατέλειψα το κρητικό νησί, με το υπέροχο κλίμα χειμώνα–καλοκαίρι και τράβηξα πολύ βορειότερα, στην παγωμένη Ζυρίχη, όπου μου πρόσφεραν μια θέση εργασίας στο ομώνυμο Πολυτεχνείο   read more in pdf